De Tour van Coen Swinkels: 'Tour de prei' | Movico #25

De Tour van Coen Swinkels

‘Tour de prei’

Circus

“In het dagelijks leven sta ik voor de klas als docent economie. Tijdens mijn vakanties vind ik het leuk om iets totaal anders te doen,” vertelt Coen Swinkels. In 2018 en 2019 vertrok hij met Movico naar Frankrijk als assistent kok. Coen: “Je komt terecht in een gigantisch circus en bent daar als individu maar een minuscuul onderdeel van. Ik had van tevoren wel verwacht dat het groot zou zijn, maar zó groot?! Ik verbaasde me over de enorme hoeveelheid mankracht die ermee gemoeid is om het hele Tour-circus mogelijk te maken. Het was te gek om te zien hoe iedereen daar op zijn eigen manier een klein steentje aan bijdraagt, maar bovenal hoe belangrijk het aandeel van Movico daarin is.”

Gastheer

“De keukenwagen, waarin ik als assistent kok het grootste deel van mijn tijd doorbracht, is een soort huiskamer van de crew. Een plek waar mensen zich thuis voelen en graag naartoe komen, al is het maar om even een praatje te maken. Als gastheer zorgde ik ervoor dat de boel leuk aangekleed was, er een muziekje klonk en dat mensen hun ei kwijt konden wanneer daar behoefte aan was. Soms kon iemand niet slapen of zat er even doorheen. Het lag mij wel om dan even te luisteren en diegene een vers bakje koffie aan te bieden.”

Tour de prei

“Een paar keer per week sprong ik het fietsje op om lokaal verse groenten en fruit te verzamelen. Zo goed en zo kwaad als ik kon, baande ik mezelf een weg tussen alle mensen. Op een gegeven moment dacht ik: ‘Wat een gedoe, ik pak gewoon de finishlijn.’ En daar ging ik, met een zak aardappelen onder de snelbinder en een steel prei die uit mijn backpack stak, over de finishlijn van de Tour de France. Binnen enkele ogenblikken werd ik teruggefloten door iemand, dat het toch echt niet de bedoeling was om daar te fietsen. Hè wat jammer was dat!”

Popsterren

“Waar ik me ook over verwonderd heb, zijn de Tour fans: ze waren overal, zelfs op de meest onbegaanbare plekken. Om 11 uur ’s ochtends stonden er al hordes toeschouwers vastgeklampt aan de dranghekken langs de finishlijn, verwachtingsvol uitkijkend naar het moment dat hun favoriete renner voorbij geraasd kwam. Op een zekere dag, kwamen we om 1 uur ’s nachts aan op de Alpe d’Huez, waar zo’n 16 uur later de aankomst van de Tour zou plaatsvinden. De hele berg stond al vol met mensen die daar kampeerden om verzekerd te zijn van een goede spot. De meesten zaten goed in de olie en waren uitzinnig van vreugde. Voor die mensen was Movico het eerste teken van de Tour. Als een soort popsterren werden we onthaald. Sommige wielerfans hingen letterlijk aan de spiegels van onze wagens. Wat een bijzonder tafereel was dat!”

De man met de hamer

“Ik voelde me als een vis in het water samen met Movico in het Franse land. Die eerste week kwam ik fluitend door. Mijn collega’s waarschuwden me: op een dag komt de man met de hamer, daar ontkomt niemand aan. En ik kan je vertellen: dat was ook zo. Je leeft daar volgens een onnatuurlijk ritme. ‘s Nachts kun je vaak maar een paar uurtjes slapen, en dus is het extra belangrijk om overdag te rusten zodra het kan. Eigenwijs als ik was, vond ik het hele spektakel dat zich rondom mij heen voltrok veel te interessant om ‘s middags mijn ogen dicht te doen. Op een gegeven moment zat ik er echt even doorheen. De eerstvolgende rustdag heb ik gebruikt om de nodige slaap in te halen. Op dat vlak ben ik mezelf wel tegengekomen.”

Prachtig avontuur

“Vier weken lang op pad met 30 mannen van divers pluimage; ik vond het een prachtig avontuur. Je leert Frankrijk kennen, je leert jezelf kennen plus de crew waar je intensief mee samenwerkt. Vanwege mijn werk ben ik afhankelijk van de schoolvakantie en deze viel de afgelopen twee jaar niet gunstig. Zodra het weer kan, en er is een rol voor me weggelegd binnen de Movico crew, ben ik er absoluut weer bij!”