De Tour van Richard Need: '300 keer Flamme Rouge' | Movico #25

De Tour van Richard Need

‘300 keer Flamme Rouge’

Militaire operatie

Je zou bijna denken dat je hem niet goed verstaan hebt, als Richard Need je vertelt hoe vaak hij met Movico het Franse avontuur is ingedoken. Richard: “Dit is mijn 21e Tour. De rest van het jaar werk ik bij defensie. Ik neem graag een maand vrij om mee naar Frankrijk te kunnen. Nu ik er zo over nadenk is hetgeen we voor de Tour doen eigenlijk ook een soort militaire operatie. Voor langere tijd van huis weg zijn, de verplaatsingen met de vrachtwagens, het opbouwen en afbreken van de objecten, de werkdruk, samen voor hetzelfde doel gaan, het werken in kleine teams, de lange dagen en de hechte band met collega’s. Er zijn veel overeenkomsten.”

Flamme Rouge

Van 2001 tot 2016 was Richard de man achter het ‘rode vod van de laatste kilometer’, beter bekend als de Flamme Rouge. Richard: “De Flamme was toentertijd een grote rode inflatable boog -een soort diagonaal kruis over de weg- waar de renners onderdoor fietsten richting de finish. Hele dagen was ik samen met een collega op 1 km van de rest van Team Movico aan het werk. De Flamme trok altijd veel bekijks, vooral tijdens het opbouwen. Zodra hij overeind stond, kregen we applaus van toeschouwers. De laatste Tour-etappe finisht ieder jaar traditioneel op dezelfde plek: de Champs-Élysées in Parijs. Met stoepkrijt markeerde ik altijd op de grond waar de ‘voeten’ van de boog moesten komen. Het is weleens voorgekomen dat mijn markeringen van het jaar ervoor er nog stonden!”

Toeval of opzet?

“In 2016 gebeurde er iets dat nog nooit eerder was voorgekomen in de geschiedenis van de Tour de France. De dag begon als alle andere. ’s Ochtends had ik samen met mijn collega de Flamme opgebouwd en net zoals wel vaker moest onze vrachtwagen om logistieke redenen op een kleine 100 meter van het object worden geparkeerd. Van daaruit hielden we de boog in het oog.

Toen we omstreeks het moment dat de renners naderen bij de wagen alvast voorbereidingen troffen voor het afbreken, viel me op dat er een file van volgauto’s stond. Op datzelfde ogenblik zag ik tot mijn grote verbazing geen Flamme Rouge meer. Sh*t! Mijn collega en ik renden ernaartoe om te kijken wat er aan de hand was. De boog bleek ineengestort te zijn, precíes op het moment dat de koploper in de koers eronderdoor fietste. Mensen probeerden met man en macht de slappe boog die half over de renners heen hing omhoog te houden om ze erdoor te laten. Prio 1 voor mij en mijn collega was: de weg vrijmaken zodat de koers door kon gaan en er geen (verdere) ongelukken gebeurden. Gelukkig liep het incident met een sisser af en vielen er geen (ernstig) gewonden.

Het is nog altijd een mysterie hoe het heeft kunnen gebeuren. Zeker is dat een van de ‘benen’ van de Flamme Rouge was ‘losgeraakt’, waardoor binnen een paar seconden alle lucht ontsnapte. Ik had de boog in totaal zo’n 300 keer opgezet en dit was nog niet eerder voorgekomen, laat staan exact op het moment dat de aankomend etappewinnaar eronderdoor fietste. Zou het een kwaadwillige toeschouwer zijn geweest of een gefrustreerde inwoner? We zullen er nooit achter komen. De schade aan de Flamme Rouge viel mee, waardoor hij de volgende dag weer inzetbaar was. Wel hebben we extra beveiliging gekregen. Op YouTube staan verschillende video’s van het spraakmakende voorval.”

Werkvakantie

“Mijn geheime recept voor 21 jaar Tour de France? Ach, het werk moet je gewoon liggen en misschien moet je ook wel een beetje gek zijn om dit al zoveel jaar te doen. De Tour is elk jaar opnieuw een reünie van mensen met dezelfde passie. Er is zeker weleens een jaar geweest dat ik er een beetje klaar mee was, maar dan dacht ik: ‘Ach, ik ga gewoon nog een keertje mee en dan zie ik wel.’ En dat pakte dan positief uit, waardoor het dat jaar erop weer kriebelde.”